Wirolot.eu

Choć wygląd foteli dzieciecych zmieniał się w ciągu wieków, prawdziwa rewolucja w ich konstruowaniu dokonała się w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Kosztowne, ręcznie wykonywane na zamówienie fotele dziecięce ustąpiły miejsca tańszym produktom masowym. Projektanci tego okresu – Gerrit Thomas Rietveld, Le Corbusier, Walter Gropius i inni twórcy Bauhausu oraz Alvar Aalto -zaczęli wykorzystywać metal i sklejkę, materiały dające się łatwo giąć. To umożliwiło lepsze dopasowanie kształtu fotela do sylwetki siedzącej osoby. Wygląd tych mebli wynikał bardziej z wymogów użytkowych i produkcyjnych niż stylistycznych funkcjonalność łączyła się z doskonałą formą; zdobienia ograniczono do minimum.W latach pięćdziesiątych do produkcji mebli tapicerowanych zaczęto używać jako wypełnienia pianki poliuretanowej. Dzięki jej plastyczności i łatwości modelowania foteliki dla dzieci mogły przybierać najprzeróżniejsze kształty – na przykład wycinka kuli lub stożka. Pianka jest stosowana do dzisiaj; w jednym meblu wykorzystuje się niekiedy kilka jej rodzajów (różnej gęstości i twardości). Pod warstwą pianki umieszcza się sprężyny na pasach tapicerskich, a w tańszych fotelach -same pasy. Całość jest wsparta na ramie. Ramy drewniane, wymagające bardziej skomplikowanych procesów technologicznych, a przez to droższe, coraz częściej zastępuje się metalowymi lub z płyt paździerzowych (są najtańsze). Czasem na ramę z giętego drewna naciąga się skórę, płótno lniane lub nakłada poduszki wypełnione pianką.Jako obicie stosuje się bawełnę, naturalne płótna lniane oraz wzorzyste żakardy, głównie z poliestru. Często są to zdejmowane pokrowce, łatwe do czyszczenia. Wykorzystuje się również skórę, a także nowoczesne materiały syntetyczne mikrofibrę i alcantarę. Są one trwałe, odporne na zabrudzenia i przepuszczają powietrze.
Fotele dla dzieci przede wszystkim powinien być wygodny, dlatego zanim go kupimy, warto w nim posiedzieć przez kilka minut. Najważniejsze jest odciążenie kręgosłupa, a zwłaszcza jego odcinka lędźwiowego – wiele foteli:: ma specjalnie wyprofilowane  poduszki podtrzymujące tę część pleców. Są także fotele leżakowe z  dodatkowym podnóżkiem, które umożliwiają przyjęcie pozycji odciążającej I cały kręgosłup, i fotele z wysokimi I zagłówkami, dającymi oparcie głowie.
Fotel nie powinien być zbyt miękki – w miękkim mięśnie, pozbawione dostatecznego podparcia, są w ciągłym napięciu.