Miód pszczeli
Wytwarzanie miodów pitnych nie różni się znacznie od wytwarzania win i innych napojów w drodze fermentacji alkoholowej. Miód pitny dwójniak produkuje się również z miodu nektarowego o smaku niezwykle łagodnym. 1 litr tego trunku zawiera 610g miodu naturalnego. Najlepszy smak i aromat uzyskuje się po kilkuletnim, przynajmniej półtorarocznym, okresie dojrzewania trunku. Najpierw pracowite pszczoły przetwarzają nektar kwiatowy w miód, który dojrzewa w plastrach. Potem człowiek zabiera im go i konsumuje w mniej bądź bardziej rozsądny sposób. Minimaliści smarują nim chleb, osoby kreatywne doprowadzają go do fermentacji i wzmocnienia procentami.
Popularność miodu pitnego na Litwie zaczęła spadać dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku, ale już wtedy był rzadkością. Z czasem miód pszczeli zaczęły pijać niższe warstwy. Domowy wyrób miodu pitnego przebiega w czterech etapach. Najpierw musimy przygotować matkę drożdżową, następnie tzw. brzeczkę, czyli roztwór miodu i wody, który po przegotowaniu poddaje się fermentacji i dojrzewaniu. Wśród miodów pitnych wyróżniamy miody naturalne oraz sycone. Przy produkcji tych drugich do fermentacji wykorzystywany jest miód z wodą poddany wcześniej obróbce termicznej w temperaturze 95-105 stopni Celsjusza.Najstarszy przepis na miód pitny został spisany przez Szweda Olafa Magnusa w traktacie o obyczajach ludów zamieszkujących Europę Północną.
