Nie stosujemy do nich błon światłoczułych. Mają one wbudowany elektroniczny czytnik obrazu CCD. A wszystkie procesy są sterowane mikroprocesorem.
Wbudowana inteligencja.
Nie musimy wiedzieć za bardzo co to głębia ostrości, przysłona czy inne parametry ekspozycji. Ponieważ robi to za nas wspomniany właśnie procesor. Potrafi on odróżnić światło sztuczne od naturalnego, włączać lampę błyskową oraz ustawiać ostrość obrazu. Gdy uzna że parametry są odpowiednie zapisuje go w postaci pliku graficznego na karcie pamięci.
Jakość zdjęć.
Zależy ona w dużej mierze od optyki aparatu, zastosowanej w nim elektroniki, parametrów zdjęcia, kompresji. A w końcowym rezultacie od urządzeń drukujących czy też wyświetlających.
Jedną z głównych zalet cyfrówek jest to, że zrobione zdjęcie od razu jest widoczne na wyświetlaczu. Można je bezpośrednio korygować. Jego barwy, jasność czy nawet efekty specjalne, data itd.
Drugą główną zaletą jest brak kosztów eksploatacyjnych, tzn. nie musimy kupować filmów ani płacić za ich wywołanie.
Ponadto nie ma potrzeby wywoływania odbitek, ponieważ możemy je obejrzeć na komputerze czy telewizorze. Brak też ograniczonej liczby zdjęć ze względu na duże pojemności kart pamięci.
Łatwość obsługi i „inteligencja” pozwalają się cieszyć aparatem bez kłopotów.
Kompaktowe wymiary i waga pozwalają go zabierać ze sobą gdziekolwiek.
Wadą aparatu cyfrowego wydaje się być właśnie technologia. Ponieważ następuje jej ciągły, gwałtowny rozwój. Więc za kilka miesięcy jak większość elektroniki będzie lekko przestarzały, co jednak nie znaczy że dużo gorszy.
Zostaw komentarz